ALS-teams in storm tot 129 km per uur naar de ijskoude top van de Ventoux

Dit jaar deed het Team Dalfsen voor de zevende keer mee aan de Tour du ALS: het beklimmen van de beruchte Mont Ventoux. Ook dit jaar was het weer ontstuimig, er stond al dagen een behoorlijke storm rond de Mont Ventoux en ook op de dag van de beklimming was die storm nog volop aanwezig.

Het Team Dalfsen bestond dit jaar uit vijf deelnemers: drie fietsers en twee wandelaars. Bij de fietsers waren we met twee leden van de Toerclub Dalfsen: Aart van Dijk en ikzelf (bernard bos). Michel Wubs (oud toerclublid) was de derde fietser. Margriet (de vrouw van Aart) en Wendy Stokman) waren de wandelaars. Wendy (24 j) is de weduwe van Paul die eind 2017 op 28-jarige leeftijd aan ALS overleed.

We vertrokken 's morgens om zes uur vanaf onze camping in Bedoin. Jammer genoeg hoorden we bij de start dat we bij de eerste beklimming vanuit Bedoin niet naar de top mochten fietsen vanwege de storm, 129 km per uur ! Die harde wind maakt het te gevaarlijk om door te gaan. Zo'n zes kilometer voor de top blokkeerden de motards van de organisatie daarom de weg en moesten we bij Chalet Reynard keren en weer terug naar Bedoin. Toen over de col de Malelaine naar Malaucene voor de massastart.

Om half elf vond deze massastart plaats. Het grootste aantal deelnemers bestaat dan uit fietsers die één keer naar boven gaan. We kregen te horen dat de top nog dicht was maar dat er een kansje was dat we toch door mochten. Dat hing van het weer af. Onderweg zouden we dat wel horen. Rond de 560 deelnemers vertrokken voor de beklimming van de Kale Berg. Zo'n start is elk jaar weer een emotioneel moment voor mij en vele anderen. Vooraan rijden ambulances met ALS-patiënten, sirenes en zwaailichten aan. Direct daarachter ALS-patiënten die samen met hun team op speciale fietsen naar boven gaan, de patiënten zitten op een tandemfiets of voorop en proberen nog een beetje mee te fietsen. Een heel team wisselt elkaar af in het duwen van zo’n fiets naar de top. En daarachter dan alle fietsers.

Om te voorkomen dat we de man met de hamer tegen kwamen, hebben we consequent elk kwartier wat gedronken (sportkrant en carbodrank) en elk half uur repen gegeten. De laatste zes kilometer hebben we gebruik gemaakt van gelletjes met een boosterdrankje.

Bij de tweede beklimming mochten veel deelnemers, waaronder wij, gelukkig wel door naar de top. Maar tijdens de laatste 5 km trok de wind weer aan. Het werd alsnog een hele klus om de top te halen. Op het laatste stuk woei je bijna van de weg af. Op de top was de gevoelstemperatuur min 11 graden. Diverse deelnemers kwamen bijna onderkoeld aan. Toch hebben alle leden van beide teams hun persoonlijke doel gehaald: 1, 2 of 3 keer de Mont Ventoux op. Ook onze wandelaars , Margriet en Wendy, zijn heelhuids boven gekomen. Net als wij waren zij ook bijna onderkoeld geraakt door de kou. Op de top van Ventoux zagen we zelfs een ambulance die een onderkoelde wandelaar moest ophalen. Zo erg hadden wij het gelukkig nog niet.

De afdaling vanaf de top werd voor mij het zwaarste deel van de dag. De wind was weer sterk aangetrokken. Ik ging met een gangetje van 20-30 naar beneden waar je normaal minstens 50 gaat. Dat betekende dus continu pompend remmen. Na de eerste bocht ben ik afgestapt omdat mijn fiets uit elkaar leek te rammelen. Alle bouten gecontroleerd maar daar lag het niet aan. Oorzaak: de sterke zijwind die me bijna van de weg blies. Na een paar kilometer was er gelukkig weer bos en kon ik op de normale manier naar beneden fietsen. De Ventoux blijft elk jaar weer een uitdaging, je weet nooit wat het zal worden. Een paar jaar geleden was het 20 graden op de top !

Na afloop hebben we genoten van het feest dat georganiseerd was. Bekende artiesten werkten belangeloos mee en je ziet deelnemers en patiënten ervan genieten ondanks die ellendige ziekte.

Het Team Dalfsen heeft dit jaar ruim €13.450,00 opgehaald voor het noodzakelijke wetenschappelijke onderzoek naar de oorzaak van deze vaak dodelijke ziekte waar nog steeds geen medicijnen voor zijn. In totaal deden dit jaar 570 deelnemers mee aan deze Toureditie. Samen brachten ze € 1.250.000 euro op voor dit goede doel. Het Tema Dalfsen is alle sponsoren en donateurs dankbaar voor alle ontvangen steun. Als Team Dalfsen zijn we m.n. ook de Toerclub Dalfsen zeer erkentelijk voor het bedrag van € 1214,80 dat we dankzij Erbens Vechtdal Toer kregen.

Volgend jaar doet het Team Dalfsen voor de achtste keer mee met de Tour du ALS. Aart van Dijk, Wendy Stokman en ikzelf doen in ieder geval weer mee.

Tot slot: als team zijn we ook betrokken bij Gerrit Stokman, een ALS-patiënt in Dalfsen. Zijn naam stond , evenals de naam van Paul, ook op onze shirts. Hij heeft bijna 4 jaar ALS . Hij heeft tot ieders verbazing veel baat bij een speciale acupunctuurbehandeling. Op Dalfsennet en onze site (www.teamdalfsen.nl) kun je daar meer over vinden. Op ons verzoek is de stichting ALS ook bij hem op bezoek geweest. De medewerker van de stichting was onder de indruk van deze behandeling. Zij heeft ervoor gezorgd dat we in Frankrijk daarover een gesprek gehad hebben met prof. Van den Berg, hoofd van het ALS Centrum Nederland. We zijn benieuwd naar het vervolg.

bernard bos

Doneer Doneer
De huidige stand:
Doel
€ 12000,-
€ 13449,-


Ga door met mijn strijd en steun de Tour du ALS 2020.

reclameposter